Zeus’un
oğlu Işık Tanrısı Apollon, ırmak kenarında genç ve güzel bir
kız görür. Bu eşsiz güzelin adı Daphne (Defne)’dir. Apollon
onunla konuşmak ister. Fakat Defne, Işık Tanrısı'ndan
kaçmaya başlar. O kaçar, Apollon kovalar bir taraftan da “kaçma
seni seviyorum” diye
bağırır. Defne ise korkuya kapılır ve kaçmaya devam
eder. Apollon’a
gelince, bu güzel periyi mutlaka yakalamak istemektedir.
Aralarındaki mesafe gittikçe kısalır ve bir an gelir ki Defne,
Apollon’un nefesini saçlarının arasında duyar. Artık kurtuluş
imkanı kalmadığını anlayan Defne, birden durur ve ayağı ile
toprağı kazıyarak şöyle bağırır: “Ey
toprak ana, beni ört, beni sakla, beni koru.” Bu
içten yalvarış üzerine Defne organlarının ağırlaştığını,
odunlaştığını hisseder. Göğsünü gri bir kabuk kaplar, kokulu
saçları yapraklara dönüşür, kolları dallar halinde uzar, körpe
ayakları kök olup toprağın derinliklerine dalar, bir defne ağacı
oluverir.
0 Comment "DEFNE (DAPHNE) Mitoloji "
Yorum Gönder